आंबे पूर्णिमा...
11 years ago
Categories
Aeroplanes
03:21
Aeroplanes
03:21
Wednesday, 24 June 2009
मी माझाच अपघात पाहिला....!
पेट्रोल भरुन पंपाच्या बाहेर पडत होतो... अगदी १०-२० चे स्पीड.. इंडिकेटर लाऊन... तेवढ्यात..१८-१९ वर्षाचा एक नमुना... [ |- <- असा] जोरात येऊन माझ्या गाडीला ठोकतो... त्याच्या बाइकचे पुढचे चाक - माझ्या बाइकची बौडी यांच्या मध्ये माझा उजवा पाय...! मी गाडी बाजुला लावली... हेल्मेट काढुन खाली पाय ठेवला... तशी सर्रकन.. पायाची कळ चमकुन गेली... आतापर्यंत दाबुन ठेवलेला राग अन् शांतपणे सांगण्याचे मत - तिथेच संपले... खाड-खाड अशा तीन-चार त्याच्या कानाखाली वाजवल्या... तरीही राग शांत होत नव्हता... मात्र लोक म्हणाले - जाऊ दे..! त्याला त्याच्या वडिलांचा नंबर विचारुन फोन लावला.. तर नमुन्याने घरचा नंबर दिला.. आणि बघायला त्याचा भाऊ आला... आणि तोही धाकटा..!! वडील कोठे आहेत तर म्हणे बाहेर गेलेत.... तुझ्याकडे ड्रायव्हींग लायसेन्स आहे..... नाही..... मग तु असा गाडी घेऊन आलाच कसा ... वडिलांनी सांगितले - पेट्रोल भरुन आणायला.. धन्य!!
.... पुन्हा गाडीला कीक मारली आणि औफिसला पोहोचलो... संध्याकाळपर्यंत पाय सुजला होता.... एक पेनकिलर खाउन थोडा आराम मिळाला होता... मात्र चालताना पायात चांगलीच कळ मारत होते..!
उद्या विकेन्डला एक्स-रे काढावा म्हणतोय.. फ्रॅक्चरची उगाचच शंका नको...!
त्याच्या गाडीकडे पाहिले - पुढचे चाक बर्यापैकी वाकलेले..... हॅडलचा सेंट्रल बोल्ट - तुटलेला... एकंदरीत त्याच्या स्पीडची जाणीव करुन देत होते... पेट्रोल पंपावर एन्ट्री करताना एवढा स्पीड...अॅक्सिडेंडच्या जागेपासुन पेट्रोलची मशिन अगदी पाच - दहा फुटावर.. अर्थात .. त्याने माझ्या बाइकला ठोकले नसते तर त्या मशिनचे नक्कीच उदघाटन झाले असते! कदाचित मोठा बाका प्रसंग उदभवला असता..!
.... पुन्हा गाडीला कीक मारली आणि औफिसला पोहोचलो... संध्याकाळपर्यंत पाय सुजला होता.... एक पेनकिलर खाउन थोडा आराम मिळाला होता... मात्र चालताना पायात चांगलीच कळ मारत होते..!
उद्या विकेन्डला एक्स-रे काढावा म्हणतोय.. फ्रॅक्चरची उगाचच शंका नको...!
Tuesday, 23 June 2009
मी आमच्या हा. सोसायटीच्या मिटींगला हजर राहतो!
बर्याच दिवसांपासुन असलेली तक्रार - मी आमच्या हा. सोसा. च्या मिटींगला नसतो.. तसा मी काही कमिटी मेंबर वगैरे नाही....!
काल संध्याकाळची मिटींग चांगलीच दोन तास रंगली... बरेच वाद - प्रश्न एकायला मिळाले... आणि कळाले.. या दुनियेत [सोसायटीमध्ये] फक्त आपण एकटेच त्रस्त नाही आहोत!
असो... वालंटियर मेंबर म्हणुन माझे नाव घालण्यात आलय... पुन्हा रविवारी मिटींग आहे.. बघुयात.. काय होतय!
काल संध्याकाळची मिटींग चांगलीच दोन तास रंगली... बरेच वाद - प्रश्न एकायला मिळाले... आणि कळाले.. या दुनियेत [सोसायटीमध्ये] फक्त आपण एकटेच त्रस्त नाही आहोत!
असो... वालंटियर मेंबर म्हणुन माझे नाव घालण्यात आलय... पुन्हा रविवारी मिटींग आहे.. बघुयात.. काय होतय!
Friday, 19 June 2009
पालखी: ज्ञानेश्वर माऊली.. ज्ञानराज माऊली तुकाराम!
भलेही मला कधी पालखीमध्ये सामिल होण्याची संधी मिळाली नाही... आणि मीही कधी तसा प्रयत्न केला नाही.. मात्र आज तसा योग आलाच! सकाळी औफिसला जाण्यासाठी निघालो आणि सोलापुर - हडपसर रस्त्यावर पालखीसाठी रस्ता बंद..!! मग काय... रस्ता खुला होण्याची वाट पहाण्याशिवाय पर्यायी मार्गच नव्हता... मोबाइल वरुन औफिसला सदर मेल टाकली... थॅक्स टु मोबाइल इंटरनेट!! गाडी बाजुला लाऊन पालखि बघत उभारलो... काही फोटोही काढले आणि पालखीबरोबर थोडा चाललोही... तेवढीच मनाची समजुत... पांडुरंगाला नमस्कार सांगुन बाजुला झालो..!
बरेच लोक पालखीवाल्यांना केळी आणि तिळाचे लाडु वाट होते... किमान पुण्य मिळवण्याचा तो एक पर्यायच वाटला.. असो, ज्याची त्याची श्रद्धा! एक - दोन ठीकाणी वारक-यांची मोफत डोळे तपासणी आणि चष्मे वाटप चालु होते... मात्र स्पिकरवरती मोठ - मोठ्याने त्यांच्या स्पौन्सर्सची नावे आधी सांगुनच!
आणि मग - पुण्याच्या वाहतुकीचे कौतुक काय सांगावे... समोर रस्ता बंद आहे असं बेंबीच्या देठापासुन सांगुनही जेंव्हा लोक तसेच आपली दुचाकी पुढे रेटत होते.. बराच वेळ सांगुनही माझे पेशन्स संपले होते.. मग काय... चांगला मध्येच जाऊन उभारलो... आणि कधी प्रेमाणे.. तर कधी अक्षरशः ढकलुन गाड्या बाजुला करत होतो... काही वयस्क मंडळीही साथ होती... आणि अशीच काही "वयक्स" मंडळी दवाखाण्याचे कारण सांगुन पुढे जायला बघत होती.... कमाल आहे ना?
असो.. तीन तासानंतर रस्ता खुला झाला... पाठमो-या पालखिला नमस्कार करुन हडपसरहुन निघालो... आणि आत्ताच औफिसात पोहोचलो... लगेच पटापट हे लिहिले.... चला आता कामाला लागतो..!
बरेच लोक पालखीवाल्यांना केळी आणि तिळाचे लाडु वाट होते... किमान पुण्य मिळवण्याचा तो एक पर्यायच वाटला.. असो, ज्याची त्याची श्रद्धा! एक - दोन ठीकाणी वारक-यांची मोफत डोळे तपासणी आणि चष्मे वाटप चालु होते... मात्र स्पिकरवरती मोठ - मोठ्याने त्यांच्या स्पौन्सर्सची नावे आधी सांगुनच!
आणि मग - पुण्याच्या वाहतुकीचे कौतुक काय सांगावे... समोर रस्ता बंद आहे असं बेंबीच्या देठापासुन सांगुनही जेंव्हा लोक तसेच आपली दुचाकी पुढे रेटत होते.. बराच वेळ सांगुनही माझे पेशन्स संपले होते.. मग काय... चांगला मध्येच जाऊन उभारलो... आणि कधी प्रेमाणे.. तर कधी अक्षरशः ढकलुन गाड्या बाजुला करत होतो... काही वयस्क मंडळीही साथ होती... आणि अशीच काही "वयक्स" मंडळी दवाखाण्याचे कारण सांगुन पुढे जायला बघत होती.... कमाल आहे ना?
असो.. तीन तासानंतर रस्ता खुला झाला... पाठमो-या पालखिला नमस्कार करुन हडपसरहुन निघालो... आणि आत्ताच औफिसात पोहोचलो... लगेच पटापट हे लिहिले.... चला आता कामाला लागतो..!
बोला - ज्ञानेश्वर माऊली.. ज्ञानराज माऊली तुकाराम!...
ज्ञानेश्वर माऊली.. ज्ञानराज माऊली तुकाराम!...
पंढरीनाथ महाराज की जय!
 |  |
 |  |
 |  |
 |  |
 |  |
 | |
Wednesday, 17 June 2009
वेब सर्व्हे आणि डोनेशन्स!
ब-याचवेळा अशा ओनलाइन सर्व्हेच्या मेल येतात.. तुम्हालाही येतच असतील.. मात्र आज लिन्क्ड-इन ची मेल आली.. आणि महत्त्वाचे म्हणजे त्यासाठी $२० मिळणार असे लिहिले होते.. मात्र ते कुपनच्या स्वरुपात किंवा चॅरिटेबल ला दान करता येणार होते.. म्हटले चला दानच करु.. आणि सर्व्हेला सुरुवात केली.. पण काय.. पोपट झाला ना राव.. पहिल्या प्रश्नावलीतच त्यातुन बाद ... कारण क्लायंटची रिक्वायरमेंट मी दिलेल्या उत्तराशी मेळ खात नव्हती!
मात्र तरीही - केलेल्या एफर्टससाठी €1 मिळाला आणि तो "अनिता बोर्ग" संस्थेला दान केला... चला... आज काहीतरी चांगले काम केल्याचा आनंद !
अरे हां.. तुम्हाला जर अशी संधी मिळाली तर बघा ट्राय मारुन... कदाचित तुम्ही यापेक्षाही जास्त दान करु शकाल :-)
मात्र तरीही - केलेल्या एफर्टससाठी €1 मिळाला आणि तो "अनिता बोर्ग" संस्थेला दान केला... चला... आज काहीतरी चांगले काम केल्याचा आनंद !
अरे हां.. तुम्हाला जर अशी संधी मिळाली तर बघा ट्राय मारुन... कदाचित तुम्ही यापेक्षाही जास्त दान करु शकाल :-)
Saturday, 6 June 2009
वटपौर्णिमा:"झाडे लावा - झाडे जगवा"
झाडांचे महत्त्व सांगणारे - आणि अनुषंगाने त्याचे परिणामही दर्शविणारे हे चित्र किती बोलके आहे, नाही का?
सत्यवानाला यमदेवाकडून परत मिळविण्यासाठी सावित्रीने याच दिवशी वडाची पूजा केली व आपले सौभाग्य राखले अशी आख्यायिका सांगितली जाते. त्यामुळे या महिन्यात सर्व सवाष्णी सौभाग्यरक्षणासाठी वडाची मनोभावे पूजा करतात. सातही जन्मी हाच पती मिळावा म्हणून प्रार्थना करतात. (मग तो कितीही दुर्गुणी का असेना.)
Wednesday, 3 June 2009
कोंकण यात्रा...
गेल्या आठवड्यात फॅमिलिसह कोंकण - तरकारली बीच - सिंधुदुर्ग - यशवंत गड - अंबोळगड आणि गगनगड [बावडा] [श्री. गगनगिरी म. आश्रम] - अशी यात्रा केली.. ! मस्त झाली.. कामाचा क्षीण घालवण्यासाठी अगदी हवी-हवी असणारी सुट्टी अशी कारणी लावली ;)
नेहमीप्रमाणे फोटो [भरपुर!] काढले.. अन् काही निवडक आल्बम खाली दिलेत..
नेहमीप्रमाणे फोटो [भरपुर!] काढले.. अन् काही निवडक आल्बम खाली दिलेत..
Monday, 1 June 2009
कोणत्याही वेबसाईट्वर भारतीय भाषेत लिहा..!
१. वेबसाइटवर किंवा ब्लौग वर मराठी - भारतीय भाषेत कसे लिहता येईल? माझ्या ब-याच मित्रांनी मला ब-याचदा विचारलेला प्रश्न!
उत्तर सोपे आहे.. अगदी काहीच इंस्टाल न करता गमभन या वेबसाइटवर तुम्हाला मराठी - बांगला - गुजराथी - पंजाबी - कन्नड - मल्यालम - उडिया - तमिल - तेलगु - उर्दु या भाषांमध्ये लिहिता येईल.
त्या साइटवर टाइप करा आणि तुमच्या ब्लौग वर कौपी-पेस्ट करा.. शिवाय ब्लौगरच्या पोस्टींग मध्ये मराठी - हिंदी टायपिंगची सोय आहेच!
२. कोणत्याही वेबसाइटवर मराठी किंवा हिंदीमधुन प्रतिक्रिया - कमेंटस् कशा देता येतील?
यासाठी वरील पर्याय आहेच, शिवाय हे बौक्स - मराठी - हिंदी - फायरफौक्स ब्राऊजरच्या बुकमार्कस बार वर ड्रॅग - ड्रोप करा. मग ज्या साइटवर तुम्हाला कमेंट द्यायची असेल त्या साइटवर जाऊन ते बटन एकदा दाबा - ट्रान्सलेशन सक्रिय होइल आणि मग तुम्ही इंग्रजी मधुन शब्द लिहित जा.. स्पेस बार दाबला की तो शब्द मराठी किंवा हिंदी मध्ये रुपांतरीत होइल..!
अधिक माहितीसाठी खाली दिलेला व्हीडिओ पहा...! [संदर्भ - डिजिटल इंस्पिरेशन]
उत्तर सोपे आहे.. अगदी काहीच इंस्टाल न करता गमभन या वेबसाइटवर तुम्हाला मराठी - बांगला - गुजराथी - पंजाबी - कन्नड - मल्यालम - उडिया - तमिल - तेलगु - उर्दु या भाषांमध्ये लिहिता येईल.
त्या साइटवर टाइप करा आणि तुमच्या ब्लौग वर कौपी-पेस्ट करा.. शिवाय ब्लौगरच्या पोस्टींग मध्ये मराठी - हिंदी टायपिंगची सोय आहेच!
२. कोणत्याही वेबसाइटवर मराठी किंवा हिंदीमधुन प्रतिक्रिया - कमेंटस् कशा देता येतील?
यासाठी वरील पर्याय आहेच, शिवाय हे बौक्स - मराठी - हिंदी - फायरफौक्स ब्राऊजरच्या बुकमार्कस बार वर ड्रॅग - ड्रोप करा. मग ज्या साइटवर तुम्हाला कमेंट द्यायची असेल त्या साइटवर जाऊन ते बटन एकदा दाबा - ट्रान्सलेशन सक्रिय होइल आणि मग तुम्ही इंग्रजी मधुन शब्द लिहित जा.. स्पेस बार दाबला की तो शब्द मराठी किंवा हिंदी मध्ये रुपांतरीत होइल..!
अधिक माहितीसाठी खाली दिलेला व्हीडिओ पहा...! [संदर्भ - डिजिटल इंस्पिरेशन]
Monday, 27 April 2009
Wednesday, 1 April 2009
पुणे - वाढते ट्राफिक - प्रदुषण आणि नॅनोचे आगमन!
नॅनो येतेय - येतेय म्हणता आलीच की हो! मात्र वाहनांनी अन वाहन चालकांनी पुण्याची काय वाट लावलीय ते आपल्यासमोरच आहे... आणि त्यात नॅनो ची भर! मला फक्त नॅनोच टार्गेट करायची नाही .. तर सांगायचे आहे की.. आमचे रस्ते आणि स्वतः आम्हीही उद्याच्या वाढत्या वाहतुकीच्या अन् प्रदुषणाच्या समस्येसाठी तयार आहोत का?
हुम्म!
आता करायचे तरी काय?
का... खालील मुद्दे लक्षात घेऊन आम्ही काही संकल्प करु?
१. गाडीचा वापर लांब पल्ल्याच्या प्रवासासाठीच करा.
... म्हणजे - कीमान अंतर १५-२० की.मी. - एक मार्गे - असेल तर स्वतःचे वहानाने जा.
२. शक्यतो 'लिप्ट द्या - घ्या' - मात्र स्वतःच्या सुरक्षिततेची काळजी घेऊन!
... हो, म्हणजे तुम्हाला तुमच्या गाडीचे कौतुक सांगण्यासाठी कुणी तरी सापडेलच ना :)
३. खासगी वाहनांपेक्षा, बस किंवा शेअर्ड वेइकल चा वापर करा.
... आता हे म्हणजे - शाळा - औफिस - सिनेमा - फिरायला जाताना शक्यतो एकाच गाडीतुन जा.. कसं?
४. पुण्यातील आणि त्या अनुषंगाने - जागतिक प्रदुषण कमी करण्यासाठी मदत करा.
... आपल्या गाडीची वेळेवर सर्विसिंग वगैरे करुन.. शांत हौर्न बसवुन - गरज असेल तरच वाजवुन - गाडीतील डेकचा आवाज स्वतःला ऐकु येइल एवढाच ठेवा.. हा.. आम्हाला माहिती आहे, तुमच्या गाडीतला डेक लय झॅक वाजतो.. पण आमच्याकडेही आहे, हे लक्षात घ्या!
५. वाहतुकिचे नियम पाळा आणि दुस-यालाही - प्रसंगी - ते पाळण्यास भाग पाडा.
...सिग्नल तोडणे... नो-पार्किंग - वन-वे मध्ये घुसने... बस्स करा ना... कुठे आपल्या आकलीचे तारे तोडता...?
६. मुलांना शक्यतो शाळेच्या बसनेच जाऊ द्या !
... हो.. समजले - तुम्हाला आपल्या मुलाच्या - मुलीच्या सुरक्षिततेबद्दल जरा जास्तच काळजी वाटते - म्हणुन तुम्ही स्वतः त्याला/ तिला सोडायला आणि आणायला जाता.. हो न्? पण तुम्ही सावधपणे चालवत असाल हो.. पण समोरच्याचं काय? तेंव्हा.. सबुरीनं आणि धिरानं घ्या!
कठीण प्रश्न आहेत?.. तुम्हाला वाटत असेल ना..
मला काय त्याचे.. ?
.... मग कुणाला? सध्याची परीस्थिती अशी आहे.. विचार करा - पुढच्या पिढीसाठी आपण हेच ठेवणार आहोत का?
रस्तेच ठीक नाहीत...!
.... म्हणुन काय तुम्ही गाडी चालवणं सोडलं नाही... ;)
सगळेच नियम तोडतात मग मीच नियम पाळायचा काय ठेका घेतलाय का?
... हां तर ठेका घ्या ना.. म्हणजे नियम पाळा... समोरच्याने नियम मोडला की राग येतोच ना..! किंवा एखाद्याची औनेस्टी बघुन 'मनातल्या मनात' तरी थँक्स म्हणावे वाटतं ना? तुम्ही ही तो "समोरचा औनेस्ट" बना ना!
आम्ही तु कोण रे आम्हांला सांगणारा?
... मी? तुमच्यातलाच एक... नियम पाळणारा ... पुण्याबद्द्ल.... अन् तुमच्याबद्दलही - तळमळ वाटणारा ... माझ्यासाठी काय केलं यापेक्षा मी काय केलं - करु शकतोअसं विचारणारा ... कदाचित वरती म्हटल्या सारखा - समोरचा औनेस्ट [?]
अजुन काय राहिलं का? ..मग सांगा ना!....
हुम्म!
आता करायचे तरी काय?
आलीया भोगासी, असावे सादर |
भार देवा [टाटा?] वरी ठेवुनिया ||
का... खालील मुद्दे लक्षात घेऊन आम्ही काही संकल्प करु?
१. गाडीचा वापर लांब पल्ल्याच्या प्रवासासाठीच करा.
... म्हणजे - कीमान अंतर १५-२० की.मी. - एक मार्गे - असेल तर स्वतःचे वहानाने जा.
२. शक्यतो 'लिप्ट द्या - घ्या' - मात्र स्वतःच्या सुरक्षिततेची काळजी घेऊन!
... हो, म्हणजे तुम्हाला तुमच्या गाडीचे कौतुक सांगण्यासाठी कुणी तरी सापडेलच ना :)
३. खासगी वाहनांपेक्षा, बस किंवा शेअर्ड वेइकल चा वापर करा.
... आता हे म्हणजे - शाळा - औफिस - सिनेमा - फिरायला जाताना शक्यतो एकाच गाडीतुन जा.. कसं?
४. पुण्यातील आणि त्या अनुषंगाने - जागतिक प्रदुषण कमी करण्यासाठी मदत करा.
... आपल्या गाडीची वेळेवर सर्विसिंग वगैरे करुन.. शांत हौर्न बसवुन - गरज असेल तरच वाजवुन - गाडीतील डेकचा आवाज स्वतःला ऐकु येइल एवढाच ठेवा.. हा.. आम्हाला माहिती आहे, तुमच्या गाडीतला डेक लय झॅक वाजतो.. पण आमच्याकडेही आहे, हे लक्षात घ्या!
५. वाहतुकिचे नियम पाळा आणि दुस-यालाही - प्रसंगी - ते पाळण्यास भाग पाडा.
...सिग्नल तोडणे... नो-पार्किंग - वन-वे मध्ये घुसने... बस्स करा ना... कुठे आपल्या आकलीचे तारे तोडता...?
६. मुलांना शक्यतो शाळेच्या बसनेच जाऊ द्या !
... हो.. समजले - तुम्हाला आपल्या मुलाच्या - मुलीच्या सुरक्षिततेबद्दल जरा जास्तच काळजी वाटते - म्हणुन तुम्ही स्वतः त्याला/ तिला सोडायला आणि आणायला जाता.. हो न्? पण तुम्ही सावधपणे चालवत असाल हो.. पण समोरच्याचं काय? तेंव्हा.. सबुरीनं आणि धिरानं घ्या!
कठीण प्रश्न आहेत?.. तुम्हाला वाटत असेल ना..
मला काय त्याचे.. ?
.... मग कुणाला? सध्याची परीस्थिती अशी आहे.. विचार करा - पुढच्या पिढीसाठी आपण हेच ठेवणार आहोत का?
रस्तेच ठीक नाहीत...!
.... म्हणुन काय तुम्ही गाडी चालवणं सोडलं नाही... ;)
सगळेच नियम तोडतात मग मीच नियम पाळायचा काय ठेका घेतलाय का?
... हां तर ठेका घ्या ना.. म्हणजे नियम पाळा... समोरच्याने नियम मोडला की राग येतोच ना..! किंवा एखाद्याची औनेस्टी बघुन 'मनातल्या मनात' तरी थँक्स म्हणावे वाटतं ना? तुम्ही ही तो "समोरचा औनेस्ट" बना ना!
आम्ही तु कोण रे आम्हांला सांगणारा?
... मी? तुमच्यातलाच एक... नियम पाळणारा ... पुण्याबद्द्ल.... अन् तुमच्याबद्दलही - तळमळ वाटणारा ... माझ्यासाठी काय केलं यापेक्षा मी काय केलं - करु शकतोअसं विचारणारा ... कदाचित वरती म्हटल्या सारखा - समोरचा औनेस्ट [?]
आठवतयं?
कोईभी देश परफेक्ट नहीं होता... उसे परफेक्ट बनाना पडता है!
अजुन काय राहिलं का? ..मग सांगा ना!....
याच विषयांवर अजुन एक पोस्ट सापडली.. तिही वाचा!
Thursday, 26 March 2009
तुम्हाला आठवतंय?
कधी कधी मला माझ्या जुन्या आठवणी एक वेगळाच आनंद देऊन जातात.. नाही म्हटलं तर थोडा का होईना - एक फ्रेश मुड.... तुम्हाला आठवतयं:
१. तो दुरदर्शनचा गोल-गोल फिरत येणारा लोगो
२. दुरदर्शनचा तो पट्ट्या-पट्ट्याच स्र्कीनसेव्हर
३. मालगुडी डेज
४. देख भाई देख
५. रामायण
६. मिले सुर मेरा तुम्हारा
७. टर्निंग प्वाइंट
८. भारत एक खोज
९. आलिफ लैला
१०. ब्योमकेश बक्षी
११. तहकीकात
१२. ही मॅन
१३. सलमा सुलताना - ती दुरदर्शनवरची न्युज रीडर
१४. विको टरमरिक, नहीं कौस्मेटीक.... विको टरमरिक आयुर्वेदिक क्रीम
१५. ट्वँ.........ग!
वाशिंग पाउडर निरमा.. वाशिंग पाउडर निरमा.
दुध सी सफेदी, निरमा से आयी...
रंगीन कपडेभी खिल-खिल जायें!
१६. आय ऐम कौम्प्लॅन बौय [शाहिद कपुर] आणि आय ऐम कौम्प्लॅन गर्ल [आयेशा टाकिया]
१७. "सुरभि" वाले रेणुका शहाणे आणि सिद्धार्थ
१८. आणि त्यानंतरचे - "मुंगेरीलाल जे हसिन सपने", करमचंद, विक्रम वेता़ळ आणि असे बरे........च!
८० आणि ९० सालचा काय काळ होता तो!
नो सिटबेल्टस् ... नो एअरबॅग्ज .... ट्रकच्या मागच्या 'फाळक्यात' बसणेही एक मेजवाणी असायची!
लहाण मुलांच्या त्या रंगबिरंगी "बाबा-गाड्या" ... "टॅपरप्रुफ बौटल टौप्स" चा आता-पता ही नाही!
सायकलच्या मागच्या चाकाला कार्डबोर्डचा तुकडा लाऊन त्याचा फटरररररार - मोटार सायकल सारखा - आवाज करत तासन् तास फिरायचे.. त्या सायकलच्या शर्यती... नो सेप्टी हेल्मेट्स, नो क्नी / एल्बो पॅड !
तहाण लागली की नळालाच तोंड लाऊन पाणी पिणे.. बौटल्ड वौटर - एक रहस्यच होते!
ते पोष्टाची तिकीटं... काडीपेटीचे कव्हर्स आणि बरंच काही जमा करण्याचा आणि जोपासण्याचे छंद!
सुट्टीच्या दिवशी, दिवसभर उनाडक्या - खेळ.. मात्र अंधार व्हायच्या आत घरी, ब-याचदा अगदी जेवणाच्याच वेळी!
खेळाच्या नादात अनेकदा पडलेले दात, खरचडले हात - पाय ... मात्र कुणीही तक्रार करायची नाही!
मित्रांसोबत चालत शाळेत जाणं... मोबाईलशीवायही आम्ही एकमेकांना नेहमीच शोधुन काढत असू! कसं? काही माहित नाही..!
खाण्यात अगदी केक, ब्रेड, चौकलेटस्, निंबुपाणी, साखरेचा तो आले-पाक... सगळं चालायचं... नो डायट - नथिंग!!
मित्रांना खेळायला बोलवाची ती ट्रीक - बेल न वाजवता अगदी चुपचाप मागच्या रस्त्याने जाणं...
बॅटच्या जागी ते लाकडी फळीचे क्रीकेट, त्या आट्या-पाट्या, सुरपारंब्या... डौक्टर - डौक्टर, लपाछपी ... असे किती तरी खेळ....
परीक्षेत नापास झालो तरी त्याच ग्रेडवर - वरच्या वर्गात ढकलला - अशी सोय..... नो नीड टु विजिट सायकॅट्रिस्ट, सायकोलोजिस्ट वा कौन्सेलर्स...
..... काय दिवस होते ते...!
स्वातंत्र्य, यश, अपयश , जबाबदा-या ... आणि या सर्वांसोबत एकमेकांबद्दल कमालीचा आदरही द्यायला अन् घ्यायलाही शिकलो..
................
.........................
................................
तुम्ही ही याच 'कालखंडातील' आहात का? .. हो..! तर मग मित्रांनाही याचा उल्लेख करा.... काय सांगावे कदाचित हे वाचुन तुम्हाला - तुमचा अन् मित्रांचा थोडा स्ट्रेस कमी होईल... नाहीच झाला तर वाढणार नाही हे मात्र नक्की... :)
[मला आलेल्या एका इ-मेलवर आधारीत - ही माझी मराठीतील आवॄत्ती]
१. तो दुरदर्शनचा गोल-गोल फिरत येणारा लोगो
२. दुरदर्शनचा तो पट्ट्या-पट्ट्याच स्र्कीनसेव्हर
३. मालगुडी डेज
४. देख भाई देख
५. रामायण
६. मिले सुर मेरा तुम्हारा
७. टर्निंग प्वाइंट
८. भारत एक खोज
९. आलिफ लैला
१०. ब्योमकेश बक्षी
११. तहकीकात
१२. ही मॅन
१३. सलमा सुलताना - ती दुरदर्शनवरची न्युज रीडर
१४. विको टरमरिक, नहीं कौस्मेटीक.... विको टरमरिक आयुर्वेदिक क्रीम
१५. ट्वँ.........ग!
वाशिंग पाउडर निरमा.. वाशिंग पाउडर निरमा.
दुध सी सफेदी, निरमा से आयी...
रंगीन कपडेभी खिल-खिल जायें!
१६. आय ऐम कौम्प्लॅन बौय [शाहिद कपुर] आणि आय ऐम कौम्प्लॅन गर्ल [आयेशा टाकिया]
१७. "सुरभि" वाले रेणुका शहाणे आणि सिद्धार्थ
१८. आणि त्यानंतरचे - "मुंगेरीलाल जे हसिन सपने", करमचंद, विक्रम वेता़ळ आणि असे बरे........च!
८० आणि ९० सालचा काय काळ होता तो!
नो सिटबेल्टस् ... नो एअरबॅग्ज .... ट्रकच्या मागच्या 'फाळक्यात' बसणेही एक मेजवाणी असायची!
लहाण मुलांच्या त्या रंगबिरंगी "बाबा-गाड्या" ... "टॅपरप्रुफ बौटल टौप्स" चा आता-पता ही नाही!
सायकलच्या मागच्या चाकाला कार्डबोर्डचा तुकडा लाऊन त्याचा फटरररररार - मोटार सायकल सारखा - आवाज करत तासन् तास फिरायचे.. त्या सायकलच्या शर्यती... नो सेप्टी हेल्मेट्स, नो क्नी / एल्बो पॅड !
तहाण लागली की नळालाच तोंड लाऊन पाणी पिणे.. बौटल्ड वौटर - एक रहस्यच होते!
ते पोष्टाची तिकीटं... काडीपेटीचे कव्हर्स आणि बरंच काही जमा करण्याचा आणि जोपासण्याचे छंद!
सुट्टीच्या दिवशी, दिवसभर उनाडक्या - खेळ.. मात्र अंधार व्हायच्या आत घरी, ब-याचदा अगदी जेवणाच्याच वेळी!
खेळाच्या नादात अनेकदा पडलेले दात, खरचडले हात - पाय ... मात्र कुणीही तक्रार करायची नाही!
मित्रांसोबत चालत शाळेत जाणं... मोबाईलशीवायही आम्ही एकमेकांना नेहमीच शोधुन काढत असू! कसं? काही माहित नाही..!
खाण्यात अगदी केक, ब्रेड, चौकलेटस्, निंबुपाणी, साखरेचा तो आले-पाक... सगळं चालायचं... नो डायट - नथिंग!!
मित्रांना खेळायला बोलवाची ती ट्रीक - बेल न वाजवता अगदी चुपचाप मागच्या रस्त्याने जाणं...
बॅटच्या जागी ते लाकडी फळीचे क्रीकेट, त्या आट्या-पाट्या, सुरपारंब्या... डौक्टर - डौक्टर, लपाछपी ... असे किती तरी खेळ....
परीक्षेत नापास झालो तरी त्याच ग्रेडवर - वरच्या वर्गात ढकलला - अशी सोय..... नो नीड टु विजिट सायकॅट्रिस्ट, सायकोलोजिस्ट वा कौन्सेलर्स...
..... काय दिवस होते ते...!
स्वातंत्र्य, यश, अपयश , जबाबदा-या ... आणि या सर्वांसोबत एकमेकांबद्दल कमालीचा आदरही द्यायला अन् घ्यायलाही शिकलो..
................
.........................
................................
तुम्ही ही याच 'कालखंडातील' आहात का? .. हो..! तर मग मित्रांनाही याचा उल्लेख करा.... काय सांगावे कदाचित हे वाचुन तुम्हाला - तुमचा अन् मित्रांचा थोडा स्ट्रेस कमी होईल... नाहीच झाला तर वाढणार नाही हे मात्र नक्की... :)
[मला आलेल्या एका इ-मेलवर आधारीत - ही माझी मराठीतील आवॄत्ती]
Wednesday, 25 March 2009
